ҚАЗАҚ ӘДЕБИЕТІНДЕГІ ОБРАЗ СОМДАУ ЕРЕКШЕЛІГІ
Аннотация
Мақалада Мәшһүр-Жүсіп Көпейұлының діни дастандарындағы образ жасау жүйесі қазақ жазба әдебиетінің даму үдерісімен сабақтастықта қарастырылады. Ақынның пайғамбар бейнесін сомдауда ауыз әдебиеті дәстүрін, қисса-дастан жанрының көркемдік мүмкіндіктерін және исламдық дүниетаным негіздерін шебер ұштастыра білгені көрсетіледі. Мұхаммед пайғамбар (ғ.с.) образы бір жағынан адам баласына тән қарапайым сезімдер, жетімдіктің ауыртпалығы, тұрмыстық қиындықтар арқылы реалистік сипатта ашылса, екінші жағынан ғажайып белгілер, символдық детальдар, мифтік сарындар арқылы романтикалық әрі сакралды тұлға ретінде көрінеді. Бұл ерекшелік образдың біржақты емес, көпқырлы, динамикалық сипатта берілуіне мүмкіндік береді. Сонымен қатар мақалада Хадиша, Әбутәліп, Әбубәкір бейнелерінің идеялық-көркемдік қызметі сараланып, олардың басты қаһарманды толықтырушы, мінезін, рухани болмысын тереңдете түсуші рөл атқаратыны айқындалады. Автор қосалқы кейіпкерлер арқылы әлеуметтік орта, адамгершілік құндылықтар мен діни сенім жүйесін бейнелейді. Зерттеу нәтижелері қазақ әдебиетіндегі ұнамды қаһарман жасаудың эволюциясын, мифтік және реалистік поэтиканың өзара ықпалдасуын айқындауға мүмкіндік береді. Мақала қазақ әдебиеттануындағы діни дастандар поэтикасын, образ сомдау мәселесін тереңірек тануға бағытталған ғылыми еңбектер қатарын толықтырады және теориялық қорын байыта түседі.
Автор
Г.К. Жусупова
А. Х. Бекбосынова
Е. К. Жусупов
З.Е. Қуандық
Д. Б. Жанабекова
DOI
10.48081/BGQF1751
Ключевые слова
Пайғамбар
қисса-дастан
ұнамды бейне
реализм
романтизм
Шәді төре Жәңгірұлы
Әбутәліп
Год
2026
Номер
Выпуск 1